لطفا آب را از همان قسمت اول به سریا‌ل‌تان نبندید!

لطفا آب را از همان قسمت اول به سریا‌ل‌تان نبندید! به گزارش صافی، چند سالی است که استقبال مردم از سریال‌های شبکه نمایش خانگی باعث بالاگرفتن رقابت در این فضا شده است. تا اندازه‌ای که کارگردان سریال‌های پربیننده رسانه ملی از جمله مهران مدیری با سریال شب‌های برره‌اش، حسن فتحی با شب دهم‌اش و بهروز […]

لطفا آب را از همان قسمت اول به سریا‌ل‌تان نبندید!

به گزارش صافی، چند سالی است که استقبال مردم از سریال‌های شبکه نمایش خانگی باعث بالاگرفتن رقابت در این فضا شده است. تا اندازه‌ای که کارگردان سریال‌های پربیننده رسانه ملی از جمله مهران مدیری با سریال شب‌های برره‌اش، حسن فتحی با شب دهم‌اش و بهروز شعیبی با سریال پرده نشین‌اش هم به سمت تولید سریال برای فضای نمایش خانگی رفته‌اند.

البته که این نمایش آزاد محتوای ویدیویی در احترام به سلیقه مشتری است و استقبال یا عدم استقبال از سریال‌های خارج از صدا و سیما نشان دهنده نیاز روز مخاطب است، اما ارائه کارهای ضعیف و صرفا پولساز آن هم از سوی کارگردان‌هایی که با فیلم‌ها و سریال‌هایشان سلیقه مخاطب را چند درجه ارتقا داده‌اند، ناامید کننده است. مثل همین سریال تازه وارد گلشیفته که اخبار آن با سر و صداهای زیادی از همان مراحل پیش تولید منتشر شد، اما حالا مخاطبان از دیدن قست اول هم پشیمان هستند.

شروعی کم جان برای سریالی پر سروصدا

گلسیفته سریالی است که از چهارشنبه ۹ اسفند وارد شبکه نمایش خانگی شد و چند روز مانده به توزیع، پوسترهای آن به در و دیوار شهر چسبید. با این نوشته که: “شگفتی جدیدی در شبکه نمایش خانگی به وجود خواهد آمد!” . بله البته شگفتی‌های قسمت اول این سریال هم کم نبود. از جمله بازی ضعیف بازیگران معروفش. البته در این بازی ضعیف کارگردان گلشیفته یعنی بهروز شعیبی هم نقش پررنگی دارد. چون با گذشت دقیقه‌هایی از سریال چیزی جز ضعف کارگردانی به چشم نمی‌آید. ضعف کارگردانی که قرار است با کادربندی های زیبا از لوکیشن‌های جذاب پوشانده شود، اما با ضعف نویسندگی در هم می‌آمیزد تا نارضایتی تماشاگر را بالاتر ببرد.

با دیدن قسمت اول سریال گلشیفته چند اشکال اساسی به شدت به چشم می‌آید. یکی دیالوگ‌های بی‌محتوا است که کمترین حد از درگیری را هم برای مخاطب ایجاد نمی‌کند. ضعف دیگر چندپارگی مضمون سریال است. نه کمدی و نه اجتماعی اما پر از کنایه‌های سیاسی که بر داستان سوار نشده است. مسئله بعدی نقش آفرینی هومن سیدی است که تکراری‌ترین نقش ممکن را در این سریال به او داده‌اند. چیزی شبیه به کاراکترش در سریال عاشقانه. اما حقیقت داستان هم هیچ جذابیتی ندارد. به نظر می‌آید ۵۰ دقیقه قسمت اول را می‌‌توان در ۲۰ دقیقه جمع کرد و در نهایت هم به کارگردان گفت که لطفا آب را از همان قسمت اول به سریال‌تان نبندید!

این همان بهروز شعیبی «پرده نشین» نیست!

در مجموع آنچه قسمت اول سریال گلشیفته از توانایی‌های بهروز شعیبی نشان می‌دهد چیزی جز یک نمره منفی بزرگ در کارنامه کاری او نیست. کارنامه‌ای که در آن مردم تا پیش از این و با استقبال از سریال پرده‌نشین یا فیلم‌های سینمایی مثل سیانور و دهلیز نمره بسیار خوبی‌ به او ‌دادند. اما با این کارگردانی کم‌جان و بی‌رمق‌ در سریال گلشیفته طرفداران سبک کاری‌‌اش با تناقض‌های زیادی مواجه شده‌اند.
حتی پای واکنش خیلی‌ از آن‌ها به شبکه‌های اجتماعی و زیر تبلیغ این سریال در صفحه‌های پر طرفدار فیلم هم باز شده است. با این حال به نظر می‌رسد در زمانی که بازار سریال‌های شبکه نمایش خانگی با وجود فصل سوم شهرزاد داغ است، گلشیفته توان رقابت در این فضا را نداشته باشد و در همین روز‌های ابتدایی جای خالی‌اش در سبد محصولات فرهنگی خانواده‌ها سرمایه‌گذاران این سریال را دچار بحران کند.